Sunday, November 22, 2009

Επόμενος πρωθυπουργός..Αρης (έπειτα από 8-12 χρόνια)

  • Πάντα πίστευα ότι για τα μεγάλα και σημαντικά, χρειάζεται διάλογος και κοινωνική συναίνεση. Τάδε έφη Άρης Σπηλιωτόπουλος.
  • Η Νέα Δημοκρατία βρίσκεται μπροστά σε μεγάλες προκλήσεις, που δεν εστιάζονται μονάχα στην ανάδειξη της ηγεσίας της αλλά έχουν να κάνουν με τη νέα της ταυτότητα, τις δομές της, με τις αξίες και τις νέες προτάσεις προς την ελληνική κοινωνία.Τάδε έφη Δημήτρης Αβραμόπουλος.
Άρης και Δημήτρης. Δύο από τους σημαντικότερους εκπρόσωπους του πολιτικού τίποτε, του δήθεν, της αρχοντοχωριατιάς και των πολιτικών καγκέλων. Της πολιτικής που δεν γεννά, το πολύ πολύ να ερμηνεύει. Γενικολογία Vs πρότασης. Παναισθητισμός Vs ουσίας. Ο ένας παράγωγο της κυρίαρχης κατάστασης - τον επέβαλε ο Καραμανλής και ο άλλος παράγωγο της αντίπαλης σιγουριάς - οι παπαριές του Πάγκαλου. Ως εκ τούτου, ο ένας έχει να αποδείξει ότι καλώς επελέγει και ο άλλος ότι κακώς εβρίσθει. Ο ένας θετικό τίποτε (+0) και ο άλλος αρνητικό (-0).
Αφετηρία το μηδέν, κατάληξη ο άσσος για τον Άρη και το δύο για το Δημήτρης. Στην πορεία ο Άρης αποδείχθηκε εξυπνότερος. Έδειξε υπομονή. Έδειξε ρίσκο. Πράγματα που ο Δημήτρης αγνοεί, χαρακτηριστικά. Ταυτόχρονα, ο Δημήτρης δείχνει ότι το ρίσκο σε συνδυασμό με το timing, είναι εκτός του λεξιλογίου του. Αντίθετα ο Άρης τόλμησε και μάλιστα κόντρα στα προγνωστικά και επέλεξε Ντόρα. Μόνο κέρδη θα έχει από την επιλογή του. Σε περίπτωση νίκης της ομορφονιάς θα το πιστωθεί, ενώ σε περίπτωση ήττας, θα έχει χαρακτηρισθεί σαν νούμερο δύο του νεοφιλελευθερισμού. Σε αυτή την περίπτωση θα γίνει ο Λοβέρδος της Ν.Δ. Ο Αντώνης δεν κρατά κακία. Και σε δεδομένη στιγμή, όταν το πλήρωμα του χρόνου θα έρθει -σε 8-12 χρόνια, θα είναι ένας 50 έτοιμος να ηγηθεί, χωρίς κανείς να το περιμένει. Αυτό που εγώ δεν περίμενα, ήταν ότι ο Μητσοτάκης το επέτρεψε. Φαίνεται ότι ούτε αυτός αναμένει κάτι από τον Κυριάκο.
Δίδαξε ο Άρης. Προσωπικά εντυπωσιάσθηκα από την τακτική του ανδρός..

Monday, November 2, 2009

Αποσύρεται η απόσυρση

Ευτυχώς καταργείται.

Και εξηγούμαι:

1. Μία χώρα παραγωγικά ανύπαρκτη
2. Μία χώρα με καταναλωτικές απαιτήσεις έξω από τις δυνατότητές της και πέρα από την λογική για τον μέσο κάτοικο της
3. Μία χώρα με τεράστια ελλείμματα,

το τελευταίο που θα την ενδιέφερε θα ήταν η άμεση μόλυνση του περιβάλλοντος. Το μόνο που θα έπρεπε να την αφορά, θα ήταν η έμμεση μόλυνση, πράγμα που αναφέρεται στο συνολικό ισοζύγιο - αξία CIF συν περιβαλλοντικό κόστος κατασκευής αυτοκινήτου μείον επιπλέον επιβάρυνση του παλαιού συν κέρδος ανακύκλωσης. Εάν υπάρχει θετικό πρόσημο στην εξίσωση, τότε καλά έκανε η Μπιρμπίλη.
Σύμφωνα με το Υπουργείο το κόστος θα ήταν στα 400 εκατ. Άς τα δόσουν για ηλιακούς, μονώσεις, και κουφώματα. Κέρδος περιβαλλοντικό και προστιθέμενη ελληνική παραγωγική αξία.

Tuesday, October 27, 2009

Stages κλπ

Καιρός ήταν να επανέλθουν στην ουσία τους, σαν Ευρωπαϊκό πρόγραμμα. Και εδώ φαίνεται το πόσο λίγη είναι η αριστερά. Αντί να είναι στην πρωτοπορία - θυμηθείτε τον Φαράκο, πρώτοι στα μαθήματα πρώτοι στον αγώνα, αυτοί επικροτούν το βόλεμα και την μιζέρια. Θλιβεροί.

Τα stages είναι μία πρωτοβουλία της Ε.Ε. που σχεδιάστηκε για να δώσει προσωρινή πρακτική εκπαίδευση σε νέους και ταυτόχρονα να ενισχύσει τις ιδιωτικές επιχειρήσεις δίνοντας τους κίνητρα απασχόλησης αυτών.

Στην Ελλάδα εφαρμόστηκαν αποκλειστικά στους δημόσιους φορείς, σαν εκ' του παραθύρου βολέματος.

Η απόφαση της κυβέρνησης για την κατάργηση της (κατά)χρήσης τους στο δημόσιο είναι σωστή, ενώ ταυτόχρονα υπηρετεί και το στόχο του νοικοκυρέματος της Δημόσιας διοίκησης.

Μου άρεσε ακόμη ότι δόθηκε ξεκάθαρη λύση, παρά τις προτάσεις παλαιοκομματικών - με εκσυγχρονιστικό προσωπείο - Λοβέρδος; - να δοθεί μεσοβέζικη λύση. Γιατί τώρα, η κυβέρνησή μας, εάν μπει στον πειρασμό, δεν θα έχει άλλοθι Και αφήνει και τους άλλους στον παλαιοκομματισμό τους.

By the way : Το πρόβλημα την ΝΔ είναι ότι ολόκληρη γενεά νέων -από 1982-2004, γαλουχήθηκε με την ετικέτα της γαλάζιας γενεάς, η οποία κάποτε θα δικαιωθεί βολευόμενη στο δημόσιο. Αυτό διατήρησε χαμηλές προσδοκίες και ακόμη χαμηλότερη στοχοποίηση. Στοχεύοντας χαμηλά, μένεις και στα χαμηλά. Δεν αμφισβητείς, δεν εκπαιδεύεσαι, δεν δημιουργείς. Αποτέλεσμα; το 2004, οι σαραντάρηδες που θάπρεπε να είναι έτοιμοι για τη διοίκηση, να είναι περιορισμένων δυνατοτήτων. Αυτό δεν δημιούργησε καμμία πίεση προς τους πρωτοκλασσάτους, ώστε να βελτιωθούν και αυτοί. Αποτέλεσμα; μουχλιασμένο προϊόν, κανένας στόχος. Δεν είναι τυχαίο, ότι η Ντόρα εκπέμπει το μήνυμα - εγώ θα μας ξαναφέρω στην εξουσία. Ε και; να κάνει τί;

Monday, October 12, 2009

τι περιμένω από τους καινούργιους.

Έχω υψηλές προσδοκίες, καθότι μυρίζουν φρεσκάδα.

1. Να είναι συναινετικοί με την αντιπολίτευση.
2. Να είναι ευαίσθητοι με την κοινωνία, ακούγοντας όμως μέρος αυτής.
3. Να χειραφετήσουν την κοινωνία.
4. Να κυβερνήσουν με αναλογισμό.

Μου άρεσαν οι νέοι. Εϊναι φρέσκοι και σαν πρόσωπα και σαν κουλτούρες.

Μου άρεσε που δεν υπάρχουν Μιλένα, Σκανδαλίδης, Δαμανάκη.